Diecezja radomska

Diecezja radomska (łac. Dioecesis Radomiensis) – jedna z 3 diecezji rzymskokatolickich w metropolii częstochowskiej w Polsce. Wydzielona została z części dotychczasowej diecezji sandomiersko-radomskiej i ustanowiona 25 marca 1992 przez św. Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae Populus (z łac. „Cały Twój lud w Polsce”). Początki chrześcijaństwa na tych terenach sięgają jednak IX wieku, kiedy to doszło do pierwszych chrztów i powstania pierwszych parafii. W średniowieczu, obszar ten znajdował się pod pieczą obecnej archidiecezji krakowskiej, a później, od 1818 roku, pod diecezją sandomierską. Od momentu powstania, diecezja radomska doświadcza dynamicznego rozwoju. Składa się z 23 dekanatów i liczy około 800 tysięcy wiernych. Pierwszym biskupem diecezji został Jan Chrapek, który pełnił tę funkcję do roku 2000. Diecezja radomska jest więc młodą jednostką na mapie Kościoła w Polsce, ale jej korzenie są głębokie i bogate w duchowe doświadczenia.

Podstawowe informacje

Państwo	Polska
Województwo	mazowieckie
Siedziba	Malczewskiego 1, 26-610 Radom
Data powołania	25 marca 1992

Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Metropolia	Metropolia częstochowska

Biskup diecezjalny	Marek Solarczyk
Biskup pomocniczy	Piotr Turzyński
Biskup senior	Henryk Tomasik
Dane statystyczne (2021)
Liczba wiernych	836 036
Liczba kapłanów • w tym diecezjalnych • w tym zakonnych	814 724 90
Liczba osób zakonnych	270
Liczba dekanatów	29
Liczba parafii	301, kościoły rektoralne – 3 (niektóre z kaplicami)
Powierzchnia	8000 km²