Adres:
28-506 Czarnocin, ul. Kościelna 57
tel. 41-351-20-10
Proboszcz:
ks. Adam Kornalski, ur. 1955 (Szczekociny), wyśw. 1980, mian. 2017
Rys historyczny:
Pierwsza wzmianka źródłowa o kościele i parafii pochodzi z 1326 r. Wspomniany kościół jednak nie przetrwał próby czasu. Nowy wzniesiony w 1369 r. na Czarnocińskim wzgórzu stoi do dziś. Ufundował go pan tych ziem – Otton z Mstyczowa herbu Lis, jeden z najbliższych współpracowników króla Kazimierza Wielkiego. Jego herb znajduje się na jednej ze ścian świątyni. Kościół – do ok. połowy XVII wieku pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny – dobrze służył mieszkańcom, jednak w XVI w. podobnie jak większość ówczesnych świątyń na tym terenie, przeszedł w ręce innowierców i w 1557 roku został zamieniony przez kalwinów na zbór. Ten stan nie trwał jednak długo i w początkach XVII wieku odzyskali go katolicy. Jednak trudne lata nie minęły – w 1758 r. świątynię strawił pożar. Kilka lat później kościół został odrestaurowany. Ostatnie zniszczenia wyryły na nim działania wojenne podczas II wojny światowej. Zniszczoną świątynię odnowili mieszkańcy parafii.
Diecezja: Diecezja kielecka
Dekanat: Dekanat wiślicki
Ołtarz główny, oraz dwa boczne i ambona są wykonane w stylu rokokowym z połowy XVIII w. W głównym ołtarzu znajduje się figura Jezusa Chrystusa. w bocznych obrazy: w lewym św. Anny, Joachima i NMP (XIX w.), w prawym Trójca Św. (XVIIw.) oraz wizerunek sw. Antoniego Padewskiego z 1764 r. W świątyni znajdują się zabytkowe epitafia z XVIII i XIXw.
Czy wiesz, że…
Według legendy w Czarnocinie mieszkały trzy siostry: jedna miała wybudować pałac, druga wzniosła kopiec, a trzecia kościół. Pałac już nie istnieje. Zachowało się tylko część drzew z dworskiego parku. Kopiec znajdujący się w pobliżu można oglądać do dnia dzisiejszego. Ma kształ ściętego stożka i mierzy kilkanaście metrów wysokości. Na jego szczycie, umieszczona została barokowa rzeźba św. Jana Nepomucena z 1761 r. Według badaczy jest to prawdopodobnie prasłowiański kurhan. Okoliczni mieszkańcy nazywają go Górką Luterską. W dokumentach historycznych można znaleźć informację, że jest to: domniemany grobowiec ariański.
